در سال ١٩٤٨ کارل سالومون و فيليپ لامانتيا . در سال ١٩٥٠ گرگورى کورسو . در سال ١٩٥٤ لارسن فرليگنى و پيتر اورلوسکى به گروه مى پيوندند.از جمله متاخرين اعضاى گروه مايکل مک کلور . گرى اسنايدر . فيليپ والن و دست آخر در سال ١٩٥٨ باب کافمن . جک ميشيلين . رى برمسر و لروى جونز بودند - اين آخرى جزء رنسانس هاى هارلم به حساب مى آمد و بعدا" مسلمان شد ونام اميرى باراکا را برگزيد که همراه باب کافمن تنها سياه پوستان بيت ها بودند.

بهترين مغزهاي نسل ام را ديدم كه با عصبانيت معدوم شد
گرسنه ي برهنگي اي پرهيجان
وقتي خودشان را از ميان خيابان سياهان تا انتها مي كشانند در طلوع
با خشم ِ در نگاه شان چشم مي دوزند

چه فكرهايى براى تو دارم امشب،والت ويتمن،چون
با سردردی قدم به زمين مى گذارم كنار خيابان ها و زير درخت ها
با خجالت به ماه نگاه مى كنم
گرسنه و خسته ام ، براى تصاويرم خريد مى كنم
به فروشگاه ميوه با لامپ هاى نئون مى روم ،شمارش هاى تو را در خواب مى بينم

آمريكا ! من در اعتياد تمام به تو زندگى مى كنم.
هفدهم ژوئن هزار و نهصد و پنجاه و شش / آمريكا دو دلار و بيست و هفت سنت.
چيزى را كه در نظر دارم نمى توانم از دست بدهم.
آمريكا ! وقت آن است كه ما جنگ انسانى را تمام كنيم؟

قدم به لنگر گاه می زدم
بر توده های قوطی حلبی و موز
و در سايه ای بزرگ آرام گرفتم
که از يک لوکوموتيو جنوبی بود